Stanisław Leśniowski

Stanisław Leśniowski był polskim działaczem rolniczym i urzędnikiem ministerialnym w II Rzeczypospolitej. Urodził się 8 lutego 1871 w Górze Kalwarii. W latach 1914-1915 zasiadał w zarządzie Centralnego Komitetu Obywatelskiego w Warszawie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem departamentu w Ministerstwie Reform Rolnych.

W latach 1924-1951 był dyrektorem Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie, a także prezesem Związku Urzędników Gospodarczych RP. Podczas II wojny światowej współzałożył Biuro Pracy Społecznej. W 1923 roku otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski za zasługi na polu organizacji instytucji rolniczych. Jego synami byli Stanisław, oficer Wojska Polskiego, oraz Zbigniew, uczestnik powstania warszawskiego używający pseudonimu „Gryf”. Leśniowski zmarł 27 lutego 1957 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Stanisław Leśniowski (urzędnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.